Ach, hoe jammer! Onze prachtige voorspelling is helaas niet uitgekomen. Maar eens omzien naar een nieuwe carrixe8re….

Dit weekeind eindelijk een mooie badkraan gevonden:

Laat Den Wip, Den Pip en Den Kwast nu maar komen oberen!

Einde (voorlopig) van Project 365. Ik vond Project 31 wel genoeg!

Vandaag is onze nieuwe kookplaat gearriveerd. Pieter kookte al maanden op 3 pitten, dus we hebben maar eens een vierpitter uitgezocht. Een echte Smeg, maar dat wisten we niet toen ik op het uiterlijk viel. Gelukkig kregen we het showroomexemplaar, omdat het model alweer oud is en dat scheelde toch mooi een heleboel euro's. Een impressie van onze "als nieuwe keuken":

Speciaal voor een gewonde, jarige Ineke:

en voorzichtig je nieuwe jaar in!

Hoewel dit mijn 2e logje van vandaag is, gaat het met deze weblog niet echt meer goedkomen vrees ik. Ik heb voor 2011 dus een nieuw project voor ogen: project365. Dat nieuwe project houdt in dat ik iedere dag een foto maak met mijn iPhone en die in een kalender plaats met een kort zinnetje (of twee) erbij. Klinkt simpel doch ambitieus en door mijn verschrikkelijke griep ben ik met een achterstand van 4 dagen begonnen, maar gelukkig kan je vals spelen! Ik zou zeggen: volg mij niet hier meer, maar daar .

Mijn verhaal over die rooie rotkater die ons allemaal – Belle, haar familie en mijn familie en mij – veel gedoe bezorgt! Hij blijkt Achmed te heten en een Turkse zwerfkat te zijn. Hij heeft een oogje op Belle, maar zij niet op hem gelukkig: zij blaast hele scheldpartijen zodra hij zich in onze tuin vertoont. En mijn schoonmoeder gooit water naar hem net als wij!
Nou ja, op een dag zat hij weer in onze tuin Belle te versieren, dus ik viel hem aan. Ik krabde en gilde, maar Achmed is veel zwaarder dan ik en ook veel gemener, een echte straatvechter. Hij beet in mijn voorpoot en ik ging naar binnen. Toen ging mijn poot heel erg pijn doen, ik kon er niet meer op lopen. Eerst zeiden mijn verzorgers dat ik mij weer eens zat aan te stellen met mijn pootje in de lucht, maar na een dag maakten zij zich vreselijk bezorgd. En ik ook wel.

We gingen in een taxi door de sneeuw naar die vreselijke dierenarts waar mijn vrouwtje zo dol op is. Hij bleek een poosje geleden zijn poot te hebben gebroken na een val in de praktijk (hahahahahahaha, boontje komt om zijn loontje!) en had daar een heleboel over te bebabbelen met mijn mensen. Ik zat intussen maar in mijn kooi mij te verbijten van de pijn. En mij zorgen te maken dat ik ook stalen pennen in mijn poot zou krijgen en weken in het ziekenhuis zou moeten liggen omdat er geen orthopeden of traumachirurgen beschikbaar waren en ik mij niet door een buikchirurg wil laten opereren aan mijn poot.

Nou, eindelijk was de dierenarts uitgepraat en vroeg hij eens naar mij. "Hij heeft een manke poot" sprak mijn vrouwtje plechtig en toen moesten ze allemaal lachen, ik snap werkelijk niet wat daar zo grappig aan is! Als het hemzelf betreft is het heel erg, maar gaat het over mij dan wordt het gewoon een beetje weggelachen. Lang verhaal kort: ik had een bijtwond (duh, dat wist ik al lang natuurlijk) en kreeg prikken en pillen, omdat "een kattenbeet heel vies is". Tsssss, ja, van Achmed wel.

Gelukkig hou ik erg van pillen en de kaas die er om heen zit! En nu ben ik weer helemaal de oude.

GRIEP

In het kader van beter goed gestolen dan slecht zelf verzonnen (of woorden van gelijke strekking) en met dank aan de blikopener van Darcy wens ik mijn lezers een mooie kerst 2010 toe!

Afgelopen dinsdagavond was het voor de 13e keer Lichtjesavond in Delft. Altijd een gezellig gebeuren: om 19 uur gaat de kerstboom op de Markt aan en werden er honderden ballonnen opgelaten, er is overal in de stad muziek, er staan kraampjes met onder andere glühwein en iedereen is in een opperbeste stemming. Ter illustratie enkele plaatjes:

Het was ijskoud, maar volgend jaar gaan we weer!